Başlığın Çince atılmış olması iki nedene dayanmaktadır.
Birincisi; "ey örtüsüne bürünmüş, kalk ve uyar" emrinin, ilgili herkese, anlayıp, "emir baş üstüne" diyene kadar ulaştırılması için her şeyi denemek kararlılığını ifade etmesidir.
Başlıkta; "ilgilisine" yazmaktadır.
İkincisinde ise; örtünün altında ya da saklanılan kovukta, korkuları gizlemek için kurulan ham hayallerde; bu çağrının, iddialarımızdan dolayı sadece bize yapıldığı yanılgısına bir gönderme yapılmasıdır.
Zira bu emir ilgilisine verilmiştir.
İlgilisi ise, ham hayal sahibi korkaklar ve edilgenler değildir.
Yeryüzünün her tarafından; "Yaratan Allah'ın adıyla okumuş", kendinde sorumluluk hissetmiş, adam gibi adamlar, öncülerdir. Ayrıcalığın bundan başka vasfı yoktur. Yaşarken anlaşılmasa bile yakin hasıl olunca ve din gününde anlaşılmaması ihtimali yoktur.
Bundan sonrasını basit ve sade cümlelerle anlatayım.
Allah, insanlardan, güç yetirebileceklerini ister.
İçinde yaşadığımız zaman dilimindeki şartların; hakikatin okunması, anlaşılması, anlatılması, gereğinin yapılması açısından zor oldukları görülmektedir.
Ancak bu zorluk izafi olup, bu izafiyet, şeytan ve avanesinin oluşturduğu karmaşadan doğmaktadır.
Eğer iyiler, bu dönemde, korkularından sıyrılıp, kovuklarından çıkmaz, insanları uyarmazsa; kim bilir kötüler ve kötülük hali ne kadar süre daha hükümran olacaktır.
Herkese takatleri kadar görev düşmektedir.
Asli görevi üstlenecek olanlar, öncülerdir.
Bu potansiyele sahip olanların, korkularından sıyrılıp örtülerinden, kovuklarından çıkmaları için; uyarılmaları, teşvik ve tahrik edilmeleri, onlara destek sağlanması da öncül bir görevdir.
Bunu yapabileceklerle, bu uyarıların geniş kitlelere ulaştırılması için sorumluluk üstlenebilecek olanların iş birliği ve yardımlaşma içerisinde olmaları da başka bir mecburiyettir.
Kalkıp, uyarmak görevi; hedefsiz, etkisiz ve "biz de buradayız" amaçlı bir mahiyete sahip değildir. Anın şartları ile anın vacipleri bilinerek; en isabetli ve etkili strateji ve yöntemlerle gerçekleştirilir.
Bu nedenle, nefsin; "biz de buradayız, görün" aldatması yerine; iman sorumluluğunun, "biz de varız" niyet, bilinç ve kararlılığı ile hareket edip; sahici ve etkili işlerden, takatin yettiklerine talip olup, üstlenmek lazımdır.
Bu bir; "raina demeyin, unzurna deyin" fırsatıdır. Kalabalıklardan, ümmete evirilme ihtimalini barındırmaktadır içerisinde.
